Apel MSHE: Szukamy ofiary bezpieki! - Mazowieckie Stowarzyszenie Historyczne Exploratorzy.pl

Apel MSHE: Szukamy ofiary bezpieki!

Prawnuk szuka informacji o swoim pradziadku, majorze Postulce, ofierze Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Szczecinie. Taki apel i prośbę o pomoc otrzymało dzisiaj MSHE. Przyłączamy się do kwerendy pana Klaudiusza. Ponadto apelujemy o kontakt z nami historyków, żywych świadków historii, wszystkich osób, które mogą posiadać wiedzę o majorze.

Cytujemy maila, którego dzisiaj otrzymaliśmy od pana Kamila:

„Mam na imię Klaudiusz i jestem prawnukiem majora Eugeniusza Postulki, który został zamordowany prze UBP w Szczecinie. Poszukuje od kilku lat informacji związanych z mym pradziadkiem. Te, które ja posiadam są niepełne, bo niewiele ocalało dokumentów z wojennej pożogi i powojennej zawieruchy. Może za pośrednictwem waszego portalu uda sie dotrzeć do informacji związanych z moim pradziadkiem. W załączniku przesyłam życiorys, zdjęcie i poświadczenie.

Pozdrawiam serdecznie.

Klaudiusz Pawlak”

Nadesłany życiorys:

Życiorys.

Eugeniusz Postulka ur. 15.06.1894r. Śląsk Cieszyńskim, Miasto Cieszyn, Karwina, syn Józefa i Teresy Mrazek.

W Legionach miał pseudonim Klemens Pajączkowski. Za walki w Legionach otrzymał Medal Niepodległości nadany 03 IX 1933,. Wstążka „Biało czerwona” dodatek do rozkazu Nr. 33.7 dnia 12 IV 1919 Dowództwo Armii generała Józefa Hallera

Wstąpił do Loginów 10 XI 1914r., przydzielony do oddziału auto mobilnego N.K.N. gdzie pełnił służbę do 25 III 1916r. Następnie przydzielony jako szofer do dr. Stefana Komornickiego, od 01 II 1917r. przydzielony do Komendy Placu Legionów Polskich pełnił służbę do 13 VIII 1918r.

W Legionach służył od szeregowca przy oddziale sztabowym Komendy Legionów, przebywając kampanię karpacką, dosłużył się rangi sierżanta. Podczas przejścia Rańczy dostał się do niewoli austriackiej. Internowany w Huszt, skąd z obozu uciekł i ukrywał się.

Dnia 16 VI 1919r. powołany został do Sztabu głównego Wojska Polskiego wydz. IV kolej w charakterze referenta transportowego, skąd został przydzielony najpierw na front Litewsko – białoruski a potem w grudniu 1919 przydzielony w charakterze szefa kolei frontu Pomorskiego w Skierniewicach i Toruniu przeprowadza odbiór kolei od Niemców.

W 10 II 1920r. prowadzi pociąg nadzwyczajny z Torunia do Tczewa i Pucka, na który Niemcy przeprowadzają zamach. Następnie jako delegat Ministerstwa Spraw Wojskowych pracuje na placówce zagranicznej w Wiedniu w sprawach transportu amunicji przez Węgry .W czasie wojny bolszewickiej przyłącza się do armii generała Sikorskiego.

W dniu wybuchu wojny jest oficerem W.P. w stopniu kapitana i ma przydział do 5-tego Baonu Pancernego.

Podczas okupacji niemieckiej mieszka wraz z rodziną w Warszawie gdzie ukrywa się pod przybranym nazwiskiem Edward Pisarek i na to nazwisko posiada kartę rozpoznawczą wydaną w Warszawie dnia 20 listopada 1942r. nr. 314490. Działa w AK w Warszawie.

Odznaczony Krzyżem Virtuti Militari oraz baretką z dwoma gwiazdkami za odniesione rany w boju . Jednak KVM został odebrany po zatrzymaniu przez WUBP i usunięto pradziadka z listy kawalerów w/w odznaczenia.

W 1945r. jest komendantem wyszkolenia kierowców na powiat Sieradz i Łask.

W 1945 zostaje kierownikiem stacji Kamień w Państwowym Przedsiębiorstwie Traktorów i Maszyn Rolniczych. w Kamieniu Pomorskim. W 1946 zostaje mianowany na stanowisko Kierownika Państwowych Szkól Szoferskich. Mieszka w Kamieniu Pomorskim i w Świnoujściu. Od 1947r mieszka w Międzyzdrojach wraz z żoną (Marią Wawrzecką ur.05.06.1897r. w Zaborówku woj. Warszawskie) , która ma Hotel – Restauracje „ADRIA” przy ul. Batorego 15. Po odejściu do cywila Pradziadek zostaje prezesem rady nadzorczej w Budowlanej Spółdzielni Pracy „ODBUDOWA” z siedzibą w Międzyzdrojach przy ul. Batorego 3. Te informacje posiadam z dokumentów, które jakimś cudem ocalały do dziś.

Odchodzi do cywila w randze majora.

W roku 1950 ( 20 lutego ) został aresztowany przez WUBP wraz z synem Jerzym Henrykiem Postulką (ur. 01.06.1926 r w Poznaniu). Po aresztowaniu zostali rozdzieleni i przebywali w budynku UB. Został bestialsko zamordowany 19 marca 1950 r. w WUBP w Szczecinie, czyli niespełna po 3 tygodniach. Jakby było tego mało rodzina była prześladowana.”

2

1

Dodaj komentarz

Post Navigation