Apel Andrzeja Pilipiuka (MSHE) do przyjaciół archeologii i historii - Mazowieckie Stowarzyszenie Historyczne Exploratorzy.pl

Apel Andrzeja Pilipiuka (MSHE) do przyjaciół archeologii i historii

Drodzy Przyjaciele z MSHE oraz wszyscy nasi Czytelnicy, Archeolodzy, Poszukiwacze, Pasjonaci Historii, chciałbym niniejszym zwrócić się do Was z pewnym apelem. Ale najpierw nakreślę tło historyczne…Mniej więcej trzy tysiące lat temu w południowym Egipcie zbuntował się garnizon złożony z Kuszytów. Faraon Ramzes XI, rezydujący daleko na północy bardzo długo nie potrafił zdobyć się na interwencję. Gdy wreszcie wyruszyła ekspedycja karna Kuszyci zrabowali skarby świątyń, złupili grobowce faraonów w słynnej Dolinie Królów i umknęli z łupami daleko na południe. W splądrowanych Tebach władzę objął generał-arcykapłan Herhor – którego mocno zniekształcony wizerunek znamy z kart powieści Bolesława Prusa pt. „Faraon”. Gdy po latach arcykapłan poczuł nadchodzącą śmierć, przypomniał sobie widok, który ujrzał wkraczając do Teb – mumie słynnych i potężnych za życia faraonów, wywleczone z grobowców, obdarte z bandaży, sprofanowane. By uniknąć po śmierci podobnego losu zdecydował się zabezpieczyć swój grób lepiej niż ktokolwiek przedtem…

Na miejsce swojego wiecznego spoczynku wybrał wyrabowany grobowiec Amenhotepa I ulokowany w niedostępnym miejscu na skalnej półce sto metrów ponad świątynią Hatszepsut. Pierwotny grób zapewne znacznie powiększono – oprócz „dotychczasowego lokatora” pomieścić miał mumie arcykapłana i jego syna, oraz zwłoki kilkunastu – kilkudziesięciu najwierniejszych współpracowników, wraz z wyposażeniem. Początkowo ukryte skarby rozpalały wyobraźnię mieszkańców Teb. Jednak amatorskie próby uszczknięcia bogactw udaremniali strażnicy. Z czasem o miejscu pochówku ostatecznie zapomniano i wszystko wskazuje, że miejsce pochówku pozostało nietknięte po dziś dzień. Zważywszy że pod koniec swoich rządów Herhor był bogatszy niż niejeden faraon, w jego grobowcu spodziewać się można rewelacyjnych znalezisk.

Dopiero pod koniec XX wieku profesor Andrzej Niwiński – egiptolog z Uniwersytetu Warszawskiego – trafił na trop grobu arcykapłana. Misja Skalna w Deir-el-Bahari przystąpiła pod Jego kierownictwem do prac w 1999 roku. Początkowo wydawało się, że zadanie nie będzie szczególnie trudne. W wytypowanym miejscu szybko znaleziono liczne ślady obecności człowieka: Wyryte na ścianie skalnej autografy nadzorcy nekropolii wizytującego miejsce ukrycia grobu, dwa stanowiska strażników dozorujących przez wiele lat teren, wreszcie siedem szybów, które drążyli starożytni złodzieje usiłujący „namacać” grobowiec i uszczknąć zgromadzonych w nim bogactw.

Rychło jednak okazało się, że nie doceniono starożytnych Egipcjan. Kolejne sezony badawcze pozwoliły stwierdzić, że po zamaskowaniu wejścia znaczny teren pokryto dla zamaskowania cementopodobną zaprawą, naniesiono nań wielometrową pryzmę drobnych kamieni wreszcie z wysokiego klifu zepchnięto kilka kilkusettonowych głazów. Arcykapłan Herhor zabezpieczył się przed hienami cmentarnymi lepiej niż ktokolwiek. Zasypisko oszacowano na ok. 3 tysiące ton skały.

Misja wykonała gigantyczną pracę logistyczną. Rozbito większość dużych odłamów skalnych, usunięto dziesiątki metrów sześciennych gruzu skalnego. Niestety, badania po kilku sezonach utknęły na mieliźnie. Najpierw zabrakło środków finansowych, potem w Egipcie radykalnie skomplikowała się sytuacja polityczna. Dopiero w 2013-tym roku dzięki wsparciu technicznemu ze strony firmy ROTEKO można było przystąpić do usuwania setek ton nagromadzonych kamieni i na poważnie podjąć przerwane prace.

W chwili obecnej wieloletnie poszukiwania zbliżają się do oczekiwanego od dawna finału. Badania z użyciem radaru geologicznego pozwoliły namierzyć pustki w górotworze – najprawdopodobniej fragmenty zablokowanego korytarza. Wiadomo gdzie można spodziewać się wejścia do niego. Wojna jest już w zasadzie wygrana – zbliża się ostatnia bitwa. Rok 2014-tym może przynieść z dawna oczekiwany finał. Konieczne są jeszcze dwie kilkutygodniowe kampanie wykopaliskowe.

Problemem jest sfinansowanie ostatniego etapu prac. Nadal z terenu wykopalisk trzeba usunąć setki ton kamienia. Budżet ekspedycji jest niestety na wyczerpaniu. W związku z tym profesor Andrzej Niwiński zwraca się do społeczeństwa z prośbą o wsparcie. Liczy się każdy grosz. Odkrycie grobowca arcykapłana Herhora będzie z pewnością jednym z największych okryć archeologicznych wszechczasów. Każdy kto przyłoży do niego rękę wpłacając choć parę złotych będzie mógł kiedyś z dumą opowiadać wnukom że wspierał to przedsięwzięcie. Uważam że także dla naszego środowiska będzie zaszczytem wsparcie tych prac.

Stowarzyszenie Miłośników Egiptu SME „Herhor”,
BRE Bank 04 1140 2105 0000 4900 4500 1001
z dopiskiem: Misja Skalna Deir el-Bahari

Zainteresowanym przebiegiem dotychczasowych badań polecam książkę Profesora: Andrzej Niwiński „Czekając na Herhora… Odkrywanie tajemnic Teb Stubramnych, czyli szkice z dziejów archeologii Egiptu” Warszawa 2003 (ilustrowana fotografiami i rysunkami)

Oraz linki:
http://www.herhor.org.pl/
http://pl.wikipedia.org/wiki/Andrzej_Niwi%C5%84ski
http://www.herhor.org.pl/kamilzachert/index.php/ekspedycje

Andrzej Pilipiuk – Mazowieckie Stowarzyszenie Historyczne „Exploratorzy.pl”


Andrzej Pilipiuk – polski pisarz i publicysta, laureat nagrody literackiej im. Janusza A. Zajdla za rok 2002. Z wykształcenia archeolog. Członek Mazowieckiego Stowarzyszenia Historycznego „Exploratorzy.pl”. Autor sagi o Jakubie Wędrowyczu.

Dodaj komentarz

Post Navigation